english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Otorynolaryngologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
Otorynolarygnologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Pod patronatem naukowym
  Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego




tom 4. nr 2. czerwiec 2005  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły oryginalne
Porównanie flory bakteryjnej nosogardła i ujścia naturalnego zatok u dzieci z ostrym zapaleniem zatok szczękowych
Beata Zielnik-Jurkiewicz

Wprowadzenie. Bakterie kolonizujące nosogardło mogą być potencjalnym czynnikiem wywołującym ostre zapalenie zatok przynosowych u dzieci w następstwie szerzenia się pierwotnego zakażenia poprzez ciągłość błony śluzowej. Ocena jakościowa flory bakteryjnej i jej wrażliwość na antybiotyki ma znaczenie w doborze antybiotykoterapii.
Cel. Celem pracy była ocena ilościowa, jakościowa i antybiotykowrażliwości flory bakteryjnej pochodzącej z nosogardła i ujścia zatoki szczękowej u dzieci z ostrym zapaleniem zatoki szczękowej.
Materiał i metody. Od 68 dzieci z ostrym zapaleniem zatok szczękowych pobierano wymazy z nosogardła i ujścia naturalnego zatoki szczękowej, a następnie inkubowano na płytkach agarowych, czekoladowych, z krwią i Chapmana w temp. 37°C przez 24 godz. Metodą dyfuzyjno-krążkową oceniano wrażliwość bakterii na wybrane antybiotyki.
Wyniki. Z nosogardła wyhodowano 173 szczepy bakterii, z ujścia zatoki szczękowej 261 szczepów bakterii. Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis stanowiły 60,7% w wymazach z nosogardła i 86,2% w wymazach z zatoki szczękowej. Obserwowano statystycznie istotnie (p<0,01) częstsze występowanie Moraxella catarrhalis w wymazach z zatoki szczękowej niż nosogardła. Wrażliwość na amoksycylinę/kwas klawulanowy in vitro wykazywało 85,5% bakterii z nosogardła i 81,6% bakterii z zatoki szczękowej. Oporność na trimetoprim/sulfametoksazol wykazywało 60,7% bakterii z nosogardła i 62,1% bakterii z zatoki szczękowej. Oporność na penicylinę obserwowano u 24,8% bakterii z nosogardła i 25,7% bakterii z zatoki szczękowej. Wykazano korelację pomiędzy występowaniem oporności na trimetoprim/sulfametaksazol oraz penicylinę bakterii z nosogardła i zatoki szczękowej.
Wnioski. Antybiotykowrażliwość bakterii z nosogardła i zatok szczękowych w ostrym zapaleniu zatok szczękowych jest podobna. Stąd wydaje się, że ocena wrażliwości bakterii hodowanych z nosogardła może być wykorzystana w doborze antybiotyku w leczeniu ostrego zapalenia zatok przynosowych.

słowa kluczowe: ostre zapalenie zatok szczękowych, bakterie, antybiotykowrażliwość

strony: od 77 do 83



szacunkowy czas pobierania pliku (196 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:4013743[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2020 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.